ก่อนหน้าที่จะมาเขียนได ได้ไปติดกับสถานการณ์ที่ไม่ชอบที่สุดในโลก คือ

การไป.....พบญาติทางฝั่งพ่อ....

ซึ่งวันนี้เป็นการไปกินเลี้ยงครบรอบวันเกิดของ ซ้อใหญ่ หรือก้อคือเมียของพี่

ชายทางฝั่งพ่อนั้นเอง ทางคนจีนจะเรียกเมียของพี่ชายว่าเป็นซ้อใหญ่

ซึ่งสิ่งที่ไม่ชอบเวลามาพบญาติทางฝั่งพ่อก้อเพราะว่าจะรู้สึกกดดันอย่างมาก

ถึงมากที่สุด ญาติทางฝั่งพ่อค่อนข้างนะขี้อวด+โอ่ มั่กๆ พอเข้าไปนั่งก้อเอา

หล่ะเริ่มพูดแบบว่าเกทับกันไปเกทับกันมา เลยรู้สึกเหมือนต้องใส่หน้ากาก

แล้วก้อนั่งเงียบอยู่ตลอดเวลา เหมือนไม่รู้จักกันอ่ะ ทุกครั้งถ้าเป็นไปได้ก้อจะ

พยายามเลี่ยงตลอดเวลาเพื่อที่จะไม่ไป แต่เพอิ๊ญแม่เล่นมาบอกวันนี้เรยย์

ตื่นมาก้อเลย.......

จำเป็นต้องไป....เซ็งเรยย์

แต่มีอยู่อย่างนึงที่ทำให้การไปครั้งนี้ไม่น่าเบื่อก้อตรงที่เจอคนหนึ่งน่าตาน่า

รักมากกกก นั่งนึกในใจว่า

"น่ารักจัง กรูมีญาติหน้าตาดีแบบนี้ด้วยหรอว่ะ"

แต่พอคุยกันก้ออ้อ เป็นญาติทางฝ่ายของซ้อใหญ่ ตอนเด็กๆเราเคยเจอกัน

แล้ว แต่ตอนนั้นเด็กมากก้อเลยจำกันไม่ได้ จำได้ว่าหลายปีมากน่าจะ

มากกว่า 5 ปีแล้วมั้งที่ไม่ได้เจอกัน พอเจอกันกันอีกทีก้อเป็นสาวแว้ว แถมยัง

เรียนที่เดียวกันด้วยเค้าเรียนอยู่มนุษย์ ปี 3แต่เรียนที่กล้วยน้ำไท ม.

กรุงเทพ.....เฮ้อ ถ้าไม่ใช่ญาติน่ะรับรอง.....เสร็จ 5555(จาไปทำไรเค้าว่ะ)

จริงวันนี้อยากมอบบทเพลงเพลงหนึ่งให้กับเพื่อนกลุ่มนึง เมื่อก่อนเราเคยรัก

กันมาก แต่เพราะความไม่เข้าใจ และต่างคนก้อไม่หันหน้ามาที่จะพูดกัน มัน

ทำให้ปัญหาเหล่านั้นบานปลายไปเรื่อยๆ จนสุดท้ายมาถึงวันนี้พวกเราก้อไม่

ได้คุยกันอีก เพียงแค่เพราะไม่เข้าใจกันเท่านั้นเอง แต่ก้ออยากจะใช้พื้นที่

เล็กๆตรงนี้บอกกับเพื่อนว่า.......

ขอบคุณมาก

ที่เข้ามามีประสบการณ์ที่มีค่าร่วมกันในหลายเรื่องที่พวกเราเคยทำด้วยกัน

......หัวเราะด้วยกัน......

......นอนห้องเดียวกัน......

.....และอีกหลายต่อหลายอย่าง......

ถึงแม้พวกเราจะไม่ได้คุยกันเหมือนเมื่อก่อน แต่ก้อยังคงมีความรู้สึกที่ดีให้

ยังคงคิดถึงอยู่เสมอ........

ตั้งแต่ครั้งที่เราจากกันแสนไกล

เหตุและผลมากมายไม่เคยสำคัญ

เท่ากับความรู้สึก ที่ใจของฉันนั้นเก็บให้เธอ

แต่ละครั้งที่เราผ่านมาพบกัน

อาจบังเอิญได้ยินข่าวคราวของเธอ

นั่นคือความรู้สึก ที่ดีที่ฉันคอยอยู่เสมอ

ขอบฟ้าที่เรานั่งมอง คราวนั้นยังมีความหมาย

ต้นไม้ลำธารยิ่งมอง........ยิ่งคิดถึงเธอมากมาย

ชีวิตที่มันขาดเธอวันนี้........ยังเดินต่อไป

แค่ได้คิดถึง.........ก็เป็นสุขใจ

หยิบเอาภาพที่เรากอดคอด้วยกัน ได้แต่ยิ้มกับมันด้วยความชื่นใจ

และก็ยังเสียดาย......

....กับการสูญเสียเธออยู่เรื่อยมา....

ได้ยินเสียงบทเพลงที่เธอชอบฟัง

และทุกครั้งก็ยัง......แอบมีน้ำตา

ยิ่งเวลารู้สึก.........

ไม่มีไม่เหลือใครอยู่ตรงนี้......

ป.ล.ขอบคุณจริงๆ........