จากเวลาที่ยาวนาน.....กับวันวานที่เลยไป
ย่อมมีภาพที่ใจยังคงจดจำไว้ทุกคืนวัน
ผ่านไปเร็วดูราวเหมือนฝัน
ภาพความหลังครั้งนั้นได้เคยกล่าว....
ย้ำและเตือนในหัวใจเรา....ตลอดเวลา
เปรียบเราเป็นนักเดินทางที่รอนแรมหนทางไกล...
...สุดปลายทางในการค้นหา...
ผ่านภูผา ขุนเขา ที่กว้างใหญ่.....
ทิ้งร่องรอยเอาไว้ในใจ.....ไม่อาจลืมเลือน...
ล่วงเลยผ่านไปจากคืนสู่กาลเวลา
ไม่อาจพบอะไรยั้งยืน ดุจกระแสน้ำที่ไม่คืนกลับมา
หันมองกลับไป ก็มีแต่ความทรงจำ
ชีวิตที่เคยผ่านมา เปรี่ยมด้วยรอยยิ้มและน้ำตาเก็บไว้
จากทางไกลที่เดินมา....สู่เวลาที่เลยไป
ไม่มีหนทางใดที่จะนำวันนั้นหวนคืนมา
เก็บปลายทางในการค้นหา......
เป็นบันทึกล้ำค้าที่ยิ่งใหญ่
เขียนเรื่องราวเอาไว้ในใจตลอดไป.....
